De ‘Balancer’ een ‘equilib(e)rating process' is een werkinstrument dat je kunt gebruiken als je:

Harmonisch willen leren omgaan met en rijden te paard

De paardentaal wil leren kennen

Samen wil bewegen in het NU

Wil ontdekken welke rol je speelt in de relatie met je paard

Wil leren samenvloeien met de bewegingen van je paard tijdens het rijden

Bestel dan nu!

Prijs: 17 € (enkel in E-book, direct download)
Grootte: Pdf van 3.75 MB
Nederlandstalig

!!! Om het boek te downloaden dient u na een correcte betaling bij paypal de link terug naar onze site te volgen !!!

Klik hier voor de inhoudstabel

Een uitreksel:

De „Balancer‟ an equilib(e)rating process.

Gedachteloze aandacht

Het begrip aandacht dekt een grote lading en het is niet mijn bedoeling om hier zeer uitgebreid over uit te wijden. Toch is goede aandacht de sleutel tot vele dingen en een belangrijke vaardigheid wanneer je omgaat met paarden.
Ik wil via 2 voorbeelden of oefeningen en mede aan de hand van enkele uitspraken van Eckhart Tolle en inzichten van Tom Dorrance, uitleggen wat ik bedoel met aandacht.

Oefening 1:

Ga recht staan en zorg dat je benen lichtjes gebogen zijn. Je voeten staan iets breder uit elkaar dan schouderbreedte. Vraag nu aan een helper, die naast je staat, om druk uit te oefenen tegen je bovenarm. (Hij/zij duwt je dus opzij) De helper voert de druk op tot je uit je evenwicht gebracht wordt.
Doe deze oefening eerst vooraleer je het vervolg leest.

We gaan dezelfde oefening opnieuw doen maar voor de helper druk uitoefent ga je eerst je ganse aandacht op je onderrug richten. (Of ik zou zeggen: kijk met een zacht oog naar je onderrug. Zie wat hij doet en je zult merken dat je spieren stilaan ontspannen.)
Eens je een zekere/veel ontspanning voelt in je onderrug laat je de helper terug druk uitoefenen tegen je bovenarm. Opnieuw moet hij deze opvoeren tot je uit evenwicht gebracht wordt. Zelf blijf je jouw ganse aandacht richten op (de ontspanning van) je onderrug.

Wat heb je vastgesteld?

Ik ben er zeker van dat je bij de eerste poging:

• Veel spieren zult opgespannen hebben,
• Je niet lang zult stand gehouden hebben tegen de druk. (Je helper zal de vergelijking kunnen maken),
• Je aandacht gericht was op de plaats waar de druk was ofwel dat je aandacht buiten je was namelijk bij de persoon die tegen je bovenarm duwde,
• Dat je frustratie met de seconde steeg omdat je blijkbaar de kracht niet had om te blijven staan,
• Dat je gedachten als zot tekeer gingen en dit alles leidde tot een nog meer gespannen lichaam.

Bij de tweede poging was je:

• (Meer) ontspannen in je onderrug,
• Kon je langer standhouden tegen de druk (je helper moest meer (veel, in functie van de graad van ontspanning) druk/kracht gebruiken om je uit evenwicht te brengen),
• Was je enkel bewust van de druk maar bekeek je deze als het ware van op een afstand. Omdat je op dat moment de druk niet vasthield met je gedachten (dankzij onze gerichte aandacht op de onderrug) was het mogelijk om de druk door je lichaam te laten vloeien om via je voet, aan de andere zijde van je lichaam, naar buiten te laten gaan,
• Je was niet aan van alles en nog wat aan het denken,
• Je aandacht was bij (in) je,
• Je voelde een zekere rust en vreugde,
• Je voelde je lichaam en je was daardoor bewuster en meer een geheel,
• Je voelde je beter in balans.

Je kan/mag je wel bewust zijn van de druk die je voelt maar je moet er niet een stroom van gedachten bij gaan (be)denken. Schakel je gedachten uit. Daarom is het in het begin beter of gemakkelijker als je aandacht op iets specifiek gericht is. Eckhart Tolle schrijft in „De kracht van het nu‟:

“ ... Niet kunnen ophouden met denken is een afschuwelijke kwelling, maar we beseffen dat niet omdat vrijwel iedereen eronder lijdt, met als gevolg dat we het als normaal beschouwen. Dit onophoudelijke mentale lawaai verhindert dat je het rijk van de stilte in je vindt dat onafscheidelijk is van ZIJN. Verlichting is een toestand van heel zijn, van bijeen zijn en dus van vrede. Eén met het leven in zijn gemanifesteerde aspect, de wereld, maar ook met je diepste zelf en het niet-gemanifesteerde leven – één met ZIJN...

Verder schrijft hij:

” In plaats van de denker waar te nemen kun je de gedachtenstroom ook doorbreken door je gewoon volkomen te concentreren op het Nu. Word je gewoon intens bewust van het huidige moment. Oefening: was je handen en let op het gevoel van het water, de bewegingen van je handen, de geur van de zeep, enz..

Als je aandacht gefocust is op de druk of op de persoon die de druk uitoefent dan ben je trouwens ook eerder bezig met het tegen duwen en met het probleem en niet met het geheel of (mogelijke) oplossingen. In het eerste geval denk je dat tegendruk de oplossing is voor druk maar in de oefening moet je vaststellen dan dit niet (onmiddellijk) resulteert in „op de plaats kunnen blijven staan‟. Je gedachten blijven botsen tegen de druk die je voelt en gaan naar de persoon die de druk aan het geven is (dus buiten je lichaam). Je raakt in paniek dat je het niet gaat halen, je raakt gefrustreerd. Je gedachten zijn zelfs al bezig met het opzij vallen. Ze gaan er al van uit dat dit zeker zal gebeuren. Ze kijken al naar de plaats waar je zult vallen om eventueel pijn te vermijden.

Men kan nu wel zeggen dat het duidelijk is dat je dit niet moet doen. Maar dat de oplossing eerder in het tegenovergestelde van druk ligt, namelijk ontspanning, dat is moeilijker te aanvaarden of in praktijk te brengen. Toch is het zo dat hoe meer je ontspant en jezelf daardoor (gedachteloos) openstelt voor de druk hoe gemakkelijker de druk door je heen kan gaan. Wanneer het bijvoorbeeld hard waait kan je o.a. het volgende doen: je schrap zetten tegen de wind en terug duwen of niet terug duwen en de wind als het ware door je heen laten waaien. Ik kan in ieder geval bij de tweede manier gemakkelijker tegen wind in lopen dan in het eerste geval.

Het gedachteloos zijn, resulteert in het „Nu‟ leven. Je gaat niet denken of bedenken wat of wie die duwende persoon is. Het heeft geen belang dat hij ooit een goede bankdrukker was of hij veel power training doet of wat dan ook. Je moet je ook niet bezig houden met wat er allemaal kan gebeuren als je niet kan standhouden tegen de druk. Het enige van belang is het „Nu‟ en je bewustzijn van je omgeving. Het in het „Nu‟ leven is zeker geen slaperige of dromerige beleving van de werkelijkheid maar een bewust, zeer alert en met veel gevoel, “Zijn”. Je bent je natuurlijk bewust van een druk die wordt uitgeoefend maar hij is maar een deeltje van een groter geheel.

Het kan zijn dat je in je toekomst niet kunt blijven stand houden tegen die druk maar dat weet je nu nog niet en het heeft daarom in het „Nu‟ geen enkel belang. Daarom heeft het leven in het „Nu‟ gevolgen voor de „tijd‟ en de doelen die we eventueel willen bereiken (want deze liggen in de toekomst). Het is leven in het „Nu‟ zonder gedreven te zijn door de tijd.
Paarden plannen bijvoorbeeld niet om vroeger te gaan slapen omdat ze er de volgende dag op tijd uit moeten om ergens naartoe te gaan. Dit aspect is natuurlijk belangrijk. Paarden zien het doel niet dat wij willen bereiken en hebben er geen besef van dat we dit dan nog binnen een bepaald tijdsbestek willen bereiken. Ze leven niet in die toekomst die wij zo gretig nastreven. Daarom moet het doel of het “wat” we nastreven niet het belangrijkste zijn maar wel het “hoe”.

Het zijn in het „nu‟ brengt een kettingreactie teweeg: er treedt ontspanning op, vrede en rust en die zal er toe leiden dat wij de juiste spiertonus in ons lichaam krijgen. Maar tegelijkertijd zullen we hieruit energie (chi) opbouwen.
Door de ontspanning zal o.a. ook ons zwaartepunt verlagen en zijn we meer „gegrond‟. We zullen steviger op de grond staan en zijn moeilijker uit evenwicht te brengen. (En neem dit alles maar letterlijk en figuurlijk)
Tolle zegt hier: ... het is een toestand van heel zijn, van bijeen zijn... Als je verstand zijn gang mag gaan dan vliegen je gedachten van de ene naar de andere kant. Je bent met het verleden bezig en kijkt wat er in de toekomst nog moet gebeuren of misschien zal/kan voorvallen. En, in feite holt je lichaam, als een geïsoleerd fragment, deze gedachten gewoon achterna. Er is geen sprake van samenvloeiing of samenspel, laat staan van eenduidigheid of congruentie. Door te stoppen met denken (door bijvoorbeeld het richten van onze aandacht op iets) zul je in een toestand van “heel-zijn” komen en dit is toch wat we willen. En zonder het te weten worden we door dit alles iets meer paard.

Zoals reeds aangehaald schuilt er ook veel kracht in ontspanning. Er was bijvoorbeeld meer druk/kracht nodig om de ontspannen persoon uit evenwicht te brengen. Dit is iets dat we moeten onthouden want ons ontspannen is krachtiger dan onze spieren opspannen en we weten ook dat onze ontspanning bijdraagt tot de ontspanning van het paard.

Fig. 18 Aandacht voor elkaar

Oefening 2:

Om de begrippen “aandacht”, “één zijn”, “stap voor stap”, “in het nu” nog op een andere manier te bekijken, kunnen we de oefening „stap voor stap‟ doen. (Een toepassing van deze oefening is bijvoorbeeld het trailer laden. Hopelijk zal dit in vele gevallen geen problemen opleveren maar wat te doen als het niet lukt. Ik ben geen voorstander van het spannen van longes die dan achter het paard gekruist worden om zo druk uit te oefenen op de achterhand. (indien de longes als begrenzing gebruikt worden is het niet een zodanig probleem maar waar ligt de grens tussen begrenzing en druk uitoefenen)

Door „stap voor stap‟ te werken maak ik als het ware een opsplitsing tussen „het paard naar voor laten stappen‟ en het „laden op de trailer‟. Het hoofddoel namelijk „het trailerladen‟ verschuif ik naar plan B,C,D...
Wat ik eerst en in feite enkel dit, wil bereiken is „samen stappen‟. Eens we samen stappen zullen/kunnen we alle (andere) „doelen‟ bereiken. We hoeven dan zelfs niet meer over andere doelen te praten want die zijn reeds bereikt met het samen stappen.
Je kan als volgt te werk gaan: Ga face-to-face staan met het paard dat je vast hebt aan het leidtouw. Houd het leidtouw zo dicht mogelijk bij het halster vast en sta zo dicht mogelijk bij het hoofd van het paard. Doe nu zelf één stap achterwaarts. (Stap met dat been achteruit dat tegenover het been staat van het paard dat het meeste naar achter geplaatst is) De bedoeling is dat je paard één stap voorwaarts zet. Ik leg de nadruk op één want het mag ook niet meer zijn. De bedoeling is dat we samen stappen en niet dat de ene één stap doet en de andere meerdere. Dit is geen aandachtig samenspel. Dus ik zet één stap en het paard ook. Blijf er aan denken om het leidtouw zo dicht mogelijk bij het halster vast te houden.
Laat het paard geen enkele intentie zien om een stap voorwaarts te zetten nodig/moedig het dan aan om dit wel te doen door het met een zweep op de schouder aan te raken. (Doe dit aan die schouderzijde van het been dat je voorwaarts wil geplaatst zien) Krijg je geen reactie begin deze schouder dan te kietelen met je zweep. Krijg je nog geen reactie, tik de schouder dan aan met de zweep en moedig het paard tegelijkertijd aan met je stem om een stap te zetten...

Als ik de oefening op deze manier uitleg wat doe ik dan?
Ik heb een opsomming gegeven van al de (lichamelijke) handelingen die je kunt doen om het samen stappen te bereiken. Ik heb de uiterlijke techniek uitgelegd. Je zou ook kunnen zeggen het „wat‟ je moet doen om samen met het paard te stappen. Maar over het „hoe‟ of met welke innerlijke ingesteldheid je dit moet doen, wordt niets gezegd. Het is enkel een opsomming van mechanische bewegingen, zonder meer. Zo zet je misschien een computer in gang maar toch geen paard waar je samen dingen wil mee bereiken.
Alleen wanneer onze uiterlijke bewegingen een afspiegeling zijn van dit „hoe‟ dan zijn ze „juist of goed‟. Maar als ze geen inhoud hebben dan zijn het zinloze bewegingen. Ik denk dat het paard dan verschillende entiteiten voor zich ziet staan waarvan o.a. een entiteit mens, een tweede entiteit namelijk bewegingen en nog een andere een wervelstorm van gedachten. Het paard ziet/voelt van elkaar gescheiden entiteiten. Ze staan op zichzelf en vormen zeker geen geheel. Het zal zich afvragen: “Wat is dit? Wie/wat moet ik nu volgen? Wat is de bedoeling hiervan?” En het zal wachten tot er duidelijkheid komt.

Het gaat dus niet om de uiterlijke techniek maar om onze innerlijke ingesteldheid. Om het „hoe‟. Om de essentie. In de opsomming heb ik mij toch nog meer gefixeerd op het (toekomstige) doel en mij niet bezig gehouden met het „Nu‟. Ik wilde het doel bereiken en zal door de uiterlijkheden toe te passen niet voelen dat het paard niet wijs wordt uit deze/mijn warboel.

Laten we daarom opnieuw beginnen. Ik ga face-to-face vlak voor het paard staan en ik heb het leidtouw zo dicht mogelijk bij het halster vast. Ik vestig allereerst mijn volle aandacht op het paard en wacht tot ik aandacht terug krijg.
Tolle schrijft:

“attention is the root of wisdom, insight, and effectiveness.”
en
“Wijsheid is geen product van gedachten. Het dieper kennen dat wijsheid is, ontstaat door de simpele act om iemand of iets zijn volle aandacht te geven. Aandacht is primordiale intelligentie, bewustzijn zelf. Aandacht lost de barrières op die ontstaan zijn door conceptueel denken. Hieruit ontstaat de herkenning dat niets in of door zichzelf bestaat. Aandacht verenigt de zender en ontvanger in een verenigd veld van awareness. Aandacht is de genezer van scheiding.”

Dit is hoe we iets kunnen bereiken: aandacht verenigt de zender en ontvanger. Als we aandacht schenken aan het paard dan zijn we er niet meer van gescheiden. En, als wij onze volle aandacht aan het paard schenken zal het paard op zijn beurt zijn aandacht op ons richten. Ook is het een aandacht die verder gaat dan enkel kijken. Het is bewust zijn van elkaar waarin voelen een grote rol kan en zal spelen. Als je enkel gedachten hebt zoals: nu moet ik dit doen en dan dat, enz...dan werk je ten eerste binnen een vast kader zonder rekening te houden met de ander en ben je aan het denken en niet aan het voelen in het „Nu‟. Dan gaat het moment aan je voorbij. Je bent te sterk op je eigen doel gericht en je wilt dit kost wat kost bereiken waardoor je niet aanvoelt wat er op het moment zelf aan het gebeuren of nodig is.

Tolle: “Als je jezelf een doel stelt en werkt aan de verwezenlijking daarvan, gebruik je kloktijd. Je bent je bewust van waar je heen wilt, maar je kent waarde toe aan de stap die je op dit moment zet en geeft er al je aandacht aan. Als je je overdreven concentreert op het doel, bijvoorbeeld omdat je streeft naar geluk, vervulling, of er een dieper zelfbesef aan wilt ontlenen, ken je aan het Nu geen waarde meer toe. Het wordt niet meer dan een opstapje naar de toekomst, zonder intrinsieke waarde... Je levensreis is dan geen avontuur meer maar een obsessieve behoefte om iets te bereiken, een geslaagde man of vrouw te worden. Je ziet en ruikt de bloemen aan de kant van de weg niet meer, en je bent je ook niet meer bewust van de schoonheid en het wonder van het leven dat zich overal om je heen ontvouwt als je in het NU bent.”

Tolle: “ Het moment dat oordelen stopt en door de aanvaarding van wat is, dan ben je vrij van de geest. Je hebt plaats gemaakt voor liefde, vreugde, vrede. Stop eerst met jezelf te beoordelen, dan je partner. De grootste katalysator voor verandering in een relatie is de aanvaarding van je partner zoals zij/hij is zonder haar/hem te willen veranderen in welke zin dan ook.”

Zowel Tom Dorrance (in zijn boek True Unity) als Eckhart Tolle geven aan wat we moeten doen. Als we onze volle aandacht op het paard richten en door te aanvaarden wie het paard (of wat het paard-zijn) is, creëren we eenheid. Hierdoor gaan we voelen wat er nodig is om die stap voorwaarts te zetten.
Wat ik tracht te bereiken is samen met het paard te stappen. En dit samen stappen doen we in het „Nu‟ en zullen we stap voor stap doen. Ik houd mij niet bezig met iets anders (of andere doelen die ik wil bereiken). Ik richt mijn aandacht op het paard en enkel op het paard en wil graag samen stappen. Komen we dan later toevallig een trailer op ons pad tegen dan is dat zo maar dat is niet waar ik in het „Nu‟ mee bezig zal zijn.
Vind je dit maar een passieve vorm van handelen? Denk dan even aan het volgende: In deze bewustzijnstoestand blijven wij het initiatief nemen, blijven we bewust, kunnen wij nog altijd de richting bepalen en zullen we de (juiste) hoeveelheid aanmoediging gebruiken die het paard nodig heeft om op onze vraag/voorstel in te gaan. Ik zal/kan dus een tikje met de zweep op de schouder geven als dat nodig mocht blijken om het paard aan te moedigen om die stap voorwaarts te zetten. Ik doe dit wel vanuit mijn volle aandacht, bewustzijn en gevoel. Ik ga mijn gedachten niet de vrije loop laten en het volgende doen: Hij/zij wil niet vooruit stappen – ik moest hem/haar dan aanmoedigen – hoe moest ik dat nu weer doen? – ik moest hem/haar op de schouder aantikken – enz... Denk niet, maar voel. Wees samen met het paard. Misschien moet je daarvoor een zachte houding aannemen of een kordate of een strenge of welke dan ook. Het zal van het Nu-moment afhangen.

Als laatste wil ik nog even het volgende meegeven hoewel ik hier al een antwoord op gegeven heb: “Ben je iets nieuws aan het aanleren dan is het logisch dat je veel denkt aan wat je allemaal moet doen en zie en voel je niet altijd wat er aan het gebeuren is”, en “Eens je genoeg geoefend hebt dan doe je de dingen automatisch en zie en voel je wat nodig is”. Automatisch handelen (dus niet echt nadenken) is volgens mij niet handelen in het „Nu‟. Het is niet bewust handelen. Je gaat een vast (automatisch) schema volgen (bijvoorbeeld als zij/hij niet vooruit stapt, moet ik met de zweep op de schouder tikken). De vraag is natuurlijk: Waar is je aandacht? Ben je nog wel aan het voelen wat er „Nu‟ nodig is?...

Tot hier een kleine uiteenzetting over aandacht en hoe deze aan te wenden om een gevoelige eenheid met het paard te bekomen. Ik hoop dat je begrijpt wat er bedoeld wordt met in het Nu dingen doen. Als je in het Nu leeft zal je stap voor stap te werk gaan en zal je zeer bewust voelen hoe je die stappen moet zetten. Je kunt op deze manier even goed „doelen‟ bereiken maar het zal niet dwangmatig zijn. Het doel is niet het belangrijkste, wel alle stappen ervoor.

Tot zover een uitreksel uit mijn boek:
De „Balancer‟ an equilib(e)rating process.

Wilt u meer lezen dan kan u het boek bestellen:

!!! Om het boek te downloaden dient u na een correcte betaling bij paypal de link terug naar onze site te volgen !!!